Uyum ve Ötekileşme Ayrımında Suriyeli Sığınmacılar

İ nsanlık tarihinin kadim gerçeklerinden biri olan göç, içinde bulunulan çağda etki ve sınırlarını küresel ölçeğe taşımış durumdadır. Bu çerçevede her ülke, göç alan veya veren yahut ikisinin birlikte deneyimlendiği coğrafyalar olarak değerlendirilebilir. Ortadoğu’da gelişen siyasi krizden hareketle Nisan 2011’den bu yana Suriye’den ülkemize gerçekleşen sığınmacı akını, başta sınıra komşu şehirler olmak üzere ülke genelinde görülebilecek çeşitli etkiler doğurmaktadır. Suriye’deki siyasal istikrarsızlık ve krizin öngörülenin aksine halen devam etmekte oluşu, sığınmacılar meselesinin Türkiye sosyolojisinde görece sabit bir gerçeklik olarak konumlanmasını beraberinde getirmektedir. Dolayısıyla, sosyo-politik, ekonomik ve güvenlik algısı açısından çeşitli etki alanlarına sahip olan söz konusu de facto duruma yönelik yalnızca temel insani ihtiyaçlar üzerinden geliştirilecek politikaların yeterli olamayacağı kayıtlanmalıdır. Zira göçmenlerin ülkedeki kalıcılık durumlarının pekişmesive buna bağlı olarak geliştirilecek politikalar üzerinden mevcut durumun “ötekileşme ya da uyum” şeklinde formüle edilebilecek iki yönden birine evrilebileceği öngörülmektedir. Buradan hareketle, yaşanan göç sürecinde Türkiye reel politiğine katma değer oluşturacak unsurların öne çıkarılacağı vetoplumun tüm katmanlarının eşit paydaşlar olarak süreçte etkin biçimde yer alacağıbir uyum (entegrasyon) anlayışının geliştirilmesine ihtiyaç duyulmaktadır.