Sonia Cihangir’in Mealinin (Cinsiyet Temelli) Modern Yorumlar Bağlamında İncelenmesi

Türkiye'de meal çalışmaları 1920'de başlamıştır. Fakat kadın yazarların bu alana dahil olmaları ancak 1990’larda gerçekleşecektir. Kuran yorumunda erkek egemen söylemin hâkimiyetini tartışmaya açan İslamcı kadınlar, ataerkil yapıya eleştiri getirmişlerdir. Kuran’da cinsiyetler arasında ötekileştirme değil, dayanışmanın yer aldığına dikkat çekilmek suretiyle cinsiyet eşitliği vurgusu yapılmıştır Bunlardan bugüne kadar literatüre konu edilmemiş olan Sonia Cihangir, geleneksel yorumdan farklılaşarak cinsiyet temelli yaklaşımları açısından araştırmaya dâhil edilmiştir. Araştırmada Cihangir’i feminist söylemlerle örtüşen yorumlara sevk eden sosyolojik süreçlerle ilişkisini kurmak amaçlanmaktadır. Bu şekilde kadın yazarların Kur’an yorumunda ataerkil zihniyetle mücadelesi ve Kur’an metnini günümüze uygun yeniden yorumlayarak modern gerçeklikle ilişki kurmak için başvurduğu alternatif inşalar anlamlandırılabilecektir. Buna göre Cihangir, “kavvâm, darabe, hımâr, ziynet” gibi kavramsallaştırmaları yapı sökümüne uğratırken “şahitlik, miras, örtünme biçimleri (cilbâb)”lerini tarihsel bağlamla ilişkilendirerek modern kadına algısına uygun olarak yorumlamıştır. Cihangir’in yorumunda kadınla erkek aynı özden yaratılmış olup kadın erkeğin ötekisi değildir. Aksine onlar, birbirinin “koruyucusu”dur. Cihangir, Sosyal haklar (miras, şahitlik) konusunda ise Kur’an’ın o günün tarihsel gerçekliğinde vermiş olduğu mücadelenin bir adım ötesine geçerek kadının haklarının iyileştirilmesi noktasında daha ciddi aşamaların katedilmesi gerektiği ileri sürmektedir.