Wykorzystanie analizy behawioralnej w instytucjach obowiązanych w ramach systemu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu

Behawiorystyka jako metoda oparta na obserwacji zachowań może być stosowana do profilowania i typowania klientów instytucji obowiązanych jako potencjalnych sprawców i/lub podejrzanych w procederze prania pieniędzy czy finansowania terroryzmu. Dotyczy to zarówno oceny zachowania klienta w bezpośrednim kontakcie z przedstawicielem instytucji, jak i kontaktu klienta z instytucją za pośrednictwem internetu. W pierwszym przypadku istotne jest podejście oparte na psychologii, socjotechnice i retoryce. W drugim wykorzystuje się przede wszystkim najnowsze rozwiązania technologiczne z zastosowaniem sztucznej inteligencji i ślady pozostawiane na urządzeniach mobilnych. Podejście behawioralne do oceny zachowania klienta może być elementem szerszej oceny ryzyka. Podejście to dotyczy relacji klienta z instytucją obowiązaną w ramach wymaganych prawem obowiązków identyfikacji, weryfikacji i monitoringu jego aktywności. Celem artykułu jest potwierdzenie tezy, że wobec potrzeby analizy ryzyka i typowania środków bezpieczeństwa finansowego w stanie określonego zagrożenia ML/FT wymagane jest od instytucji obowiązanej podjęcie działań w zakresie identyfikacji oraz rozpoznania zachowań klientów z uwzględnieniem czynników behawioralnych.