Hemşirelik Öğrencilerinin Engelli Bireylere Yönelik Algıları ve Tutumlarını Etkileyen Faktörler

Amaç: Bu çalışma hemşirelik öğrencilerinin engelli bireye yönelik tutum ve algılarını ne düzeyde olduğunu ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel desendeki araştırma 2023-2024 güz/bahar eğitim/öğrenim döneminde Türkiye’nin batısında yer alan bir devlet üniversitesindeki hemşirelik öğrencileri ile yürütüldü. Çalışmaya katılmayı kabul eden 377 öğrenci ile araştırma tamamlandı. Veriler, ‘Kişisel Bilgi Formu’, ‘Engelli Kişilere Yönelik Çok Boyutlu Tutum Ölçeği’ ve ‘Engelli Bireye Yönelik Algı Ölçeği’ kullanılarak yüz yüze görüşme yöntemi ile toplandı. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, Mann-Whitney U ve Kruskal Wallis testi kullanılmıştır. Bulgular: Katılımcıların %40,3’ü 20–21 yaş aralığında olup, %38,7’si birinci sınıf öğrencisidir. Katılımcıların %77,5’inin yakın çevresinde ve %92,6’sının öğrenim gördüğü bölümde engelli birey bulunmadığı belirlenmiştir. Öğrencilerin tutum ölçeğinden 106,79 ± 15,43 olarak bulunmuş olup orta düzeyin üzerinde olumlu tutuma sahip oldukları belirlenmiştir. Öğrencilerin, engelli bireye yönelik algı ölçeğinde bireysel ve toplumsal alt boyut orta-yüksek, benimsemek alt boyutu yüksek, farkındalık alt boyutu orta ve ölçek puan toplam ortalaması 67,30 ± 10,06 olarak bulunmuş olup orta-yüksek algıya sahip olduğu belirlenmiştir. Sonuç: Öğrencilerin engelli bireylere yönelik çok boyutlu tutumlarının ve engelli bireylere yönelik algılarının orta düzeyde olduğu belirlenmiştir. Sosyodemografik değişkenlerden cinsiyet ile engelli bireye yönelik tutum ölçeğinde ve anne çalışma ile engelli bireye yönelik algıyı etkilediği belirlenmiştir. Diğer sosyodemografik değişkenler ile tutum ve algı ölçeği arasında ilişki saptanmamıştır. Öğrencilerin tutum ve algılarını arttırmak için derslerde ve uygulama alanlarında engelli bireylerle olan teması arttırılabilir.