Türkçe Öğretmenleri ve Öğretmen Adaylarının Yapay Zekâya Yönelik Tutumları ve Görüşleri: Karma Yöntemli Bir Araştırma

Bu çalışma, ana dili eğitimi bağlamında Türkçe öğretmenleri ile öğretmen adaylarının yapay zekâya yönelik tutumlarını karşılaştırmalı olarak incelemektedir. Karma yöntemle yürütülen araştırmada nicel bulgular, öğretmenlerin yapay zekâya yönelik tutumlarının öğretmen adaylarına göre anlamlı düzeyde daha olumlu olduğunu ortaya koymuştur. Nitel bulgular ise her iki grubun da yapay zekânın öğretim sürecini kolaylaştırma, zaman kazandırma, fikir ve materyal üretme gibi katkılarını dile getirmekle birlikte, öğretmen adaylarının yapay zekânın öğrencilerin düşünme becerisini azaltması ve yanlış bilgiler üretmesi gibi pedagojik risklere öğretmenlerden daha fazla vurgu yaptığını göstermektedir. Her iki grup da yapay zekâyı öğretmenin yerini alan bir unsurdan ziyade öğretmen rehberliğinde anlam kazanan destekleyici bir araç olarak konumlandırmıştır. Mesleki deneyimin teknolojiye duyulan güveni artırdığını gösteren bu bulgular ışığında öğretmen yetiştirme ve hizmet içi eğitim süreçlerinde yapay zekânın pedagojik, etik ve eleştirel kullanımına yönelik uygulamalı içeriklerin geliştirilmesi önerilmektedir.