Owrzodzenie Marjolina – nowotwór złośliwy rozwijający się na podłożu przewlekłych owrzodzeń i blizn. Analiza 8 przypadków

Wprowadzenie: Nowotwór rozwijający się na podłożu przewlekłychowrzodzeń i blizn określa się jako owrzodzenie Marjolina. Najczęstszymtypem histopatologicznym w tych przypadkach jest rak kolczystokomórkowy,który charakteryzuje się bardziej agresywnym przebiegiemniż rak kolczystokomórkowy o innej etiologii. Cel pracy: Przedstawienie doświadczeń własnych w leczeniu owrzodzeniaMarjolina. Materiał i metodyka: W Klinice Chirurgii Plastycznej, Rekonstrukcyjneji Estetycznej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi w latach 1993–2008leczono 12 chorych z rakiem kolczystokomórkowym, który rozwinął sięna podłożu wieloletnich blizn i przewlekłych owrzodzeń. Dokładnejanalizie poddano 8 przypadków, biorąc pod uwagę wiek pacjenta, lokalizacjęzmiany, czas, jaki upłynął od uszkodzenia skóry do powstanianowotworu, przerzuty do węzłów chłonnych oraz wznowy. Leczeniepolegało na wycięciu chirurgicznym zmiany w granicach zdrowych tkanekz zamknięciem rany poprzez zszycie jej brzegów lub z użyciem wolnegoprzeszczepu skóry. U jednego pacjenta zastosowano radioterapię. Wyniki: Blizny pooparzeniowe były podłożem rozwoju raka u 6 chorych.U 1 pacjenta nowotwór rozwinął się w bliznach pourazowychoraz w 1 przypadku w obrębie przewlekłego owrzodzenia podudzia.Ogniska raka były umiejscowione na kończynach dolnych (6), tułowiu(1) oraz w obrębie pachy (1). W analizowanej grupie znalazło się 7 mężczyzni 1 kobieta. Wiek chorych wynosił od 53 do 66 lat. Czas, jaki upłynąłod uszkodzenia skóry do rozwoju nowotworu, wynosił od 14 do 52lat. W żadnym z analizowanych przypadków nie stwierdzono przerzutówdo węzłów chłonnych czy odległych narządów. U 1 pacjentaodnotowano wznowę po wycięciu zmiany. Wnioski: Przewlekłe owrzodzenia i wieloletnie blizny, szczególniekończyn, wiążą się z ryzykiem rozwoju nowotworu złośliwego, dlategow przypadku chorych z tego typu zmianami powinna obowiązywaćwzmożona czujność onkologiczna.