Chronotop jako model twórczy artystycznej antropologii starzenia się w dramacie Dmitrija Lipskerowa "Елена и Штурман" i opowiadaniu "Незнакомец"

Artykuł jest próbą analizy struktury chronotopu w twórczości Dmitrija Lipskerowa. Chronotop jest postrzegany jako warstwa strukturalno-semantyczna, która nie tylko pełni funkcję porządkującą zdarzeniowość, lecz także zyskuje właściwości zamkniętego i płynnego kontinuum, w którym przeszłość i teraźniejszość stapiają się w całość, a subiektywna percepcja rzeczywistości staje się fragmentaryczna i ulotna. Tak skonstruowana czasoprzestrzenna kompozycja świata przedstawionego umożliwia postrzeganie starości jako procesu utraty fundamentu ontologicznego oraz dezintegracji tożsamości, w którym cielesność nabiera cech wyobcowania i symulakrum.